نام علمی: Papaver rhoeas

نامهای فارسی: شقــــایق، شقایق ســـرخ

نامهای انگلیسی: Corn poppy, corn rose, poppy, Field poppy, red poppy

Papaveraceae

شقایق گیاهی علفی یک ساله و زیبا به بلندی 25 تا 90 سانتی متر است. این گیاه در مزارع، اماکن سایه دار، دشت ها، دامنه های کم ارتفاع و نواحی کم درخت جنگل ها می روید. برگ ها و ساقه های آن کرکدار هستند. برگ ها پهن و دارای بریدگیهای عمیق و دندانه دار می باشند. گلهای گیاه منفرد و قرمز است که در انتهای ساقه ظاهر می شوند و دارای چهار گلبرگ هستند. در ته جام روی هر گلبرگ یک لکه سیاه وجود دارد. میوه شبیه خشخاش ولی کوچکتر از آن و به ابعاد 1X2 سانتی متر است. شقایق در بسیاری از مناطق ایران از جمله خوزستان، کرمان، گیلان، مازندران و چهارمحال و بختیاری می روید.

گونه های دیگری از پاپاور که در مناطق مختلف ایران می رویند و می توانند موجب مسمومیت دامها شوند عبارتند از: P.dubium و P.orientale(خشخاش سفید) و P.somniferum(خشخاش معمولی) .

شقایق حاوی آلکالوئید سمی روئیدین (Rhoeadine) است که در تمام قسمت های گیاه یافت می شود. آلکالوئیدهای مورفین (Morphine)، کدئین (Codeine)، نوسکاپین (Noscapine) نیز در خشخاش معمولی وجود دارند. انواع مختلف دیگر از آلکالوئیدها نیز در سایر گونه های پاپاور دیده می شوند.

نشانه های مسمومیت با این گیاهاه در دامها شامل بی قراری، افزایش حساسیت، عدم تعادل، توقف حرکات شکمبه، دیس پنه، افتادن و عدم توانایی برای بلند شدن و تشنج است که در مواردی ممکن است به مرگ منجر گردد.

در کالبد گشایی دامها ضایعه بافتی قابل توجهی دیده نمی شود.