اشکال دارویی :
پودر (عرضه به صورت چای کیسه أی 25 عددی)

موارد مصرف:
از شیرین بیان در درمان التهاب و زخم معده ، همچنین بعنوان خلط آور ، ضد التهاب ، طعم دهنده و شیرین کننده استفاده می گردد.

موارد استعمال در پزشکی گذشته:
در طب گذشته شیرین بیان در التیام زخم، تسکین سرفه، تسکین درد و رفع التهاب معده مورد مصرف قرار می گرفته است.

اجزای فراورده:
هر کیسه حاوی 2.5 گرم پودر ریشه شیرین بیان (Liquorice) می باشد.

مواد موثره:
ریشه شیرین بیان دارای گلوکز و ساکاروز (3 الی 5 درصد)، آسپاراژین ، رزین ، کومارینها ، اسیدهای هیدروکسی سینامیک می باشد.

آثار فارماکولوژیک:
فلاونوییدها: اثرات آنتی اسپاسمودیک عصاره شیرین بیان و خنثی نمودن آثار هیستامین ثابت شده است که قسمت عمده این اثرات و اثر حفاظتی زخمها مربوط به فلاونوییدهای عصاره می باشد.

گلیسیریزین: این ماده خواص ساپونوزیدها را داراست.از راه خوراکی براحتی تحمل شده و خاصیت خلط آوری عصاره شیرین بیان مربوط به این ماده می باشد . در درمان طولانی زخم معده به وسیله عصاره این گیاه معمولا ادم ظاهر می شود.این امر مربوط به احتباس آب و یونهای سدیم و کلر و حذف شدید یونهای پتاسیم و کاهش ترشح ادرار می باشد .

مقدار مصرف:
2 بار در روز

دستور مصرف:
یک کیسه را در یک فنجان آب جوش قرار داده 5 دقیقه صبر کنید سپس کیسه را پس از فشردن خارج نموده محتوی فنجان را که مایعی زرد رنگ می باشد میل نمایید.

عوارض جانبی:
احتباس آب و نمک و در نتیجه افزایش فشار خون عروقی و کاهش ادرار از عوارض آن است..

موارد منع مصرف:
نمی تواند مورد مصرف طولانی مدت قرار گیرد و در بیماران با اختلالات قلبی –عروقی و مبتلا به فشار خون باید با احتیاط مصرف گردد.