مريم گلي گياهي است چند ساله كه منشا آن نواحي شمالي مديترانه  گزارش شده است . ريشه مريم گلي كم و بيش ضخيم است  و به طور مستقيم در خاك فرو مي رود . ريشه انشعابهاي فراواني دارد. در اين گياه ساقه مستقيم و ارتفاع آن بين 80-50 سانتي متر است . ساقه هاي جوان به رنگ سبز تيره و پوشيده از كركهاي انبوه و خاكستري رنگ مي باشند . برگها بلند و نيزه اي شكل و برگهاي پاييني دمبرگ بلند و برگهاي قسمت فوقاني دمبرگ كوتاه دارند .سطح فوقاني و تحتاني برگها پوشيده از كركها ي ظريفي    مي باشد .گلها به رنگ متمايل به بنفش ، آبي ، صورتي يا گاهي سفيد و به صورت مجتمع در قسمت فوقاني ساقه ها ، روي چرخه هاي مخصوصي مشاهده مي شوند .روي هر چرخه 8-5 گل وجود دارد . گونه ماژور اين گياه به نام officinalis  مشهور است .

مريم گلي 7-5 سال عمر ميكند . رشد گياه درسال اول كند است و گلدهي تا اوايل تابستان ( تير – مرداد ) همچنان ادامه مي يابد .

* نيازهاي اكولوژيك :

  اين گياه در طول رويش به هواي گرم و خشك نياز دارد ( مقاومت اين گياه به گرما زياد است .) اين گياه در فصل زمستان در دماي پايين تر از 15- درجه سانتي گراد دچار سرمازدگي و طي 6-5 روز خشك مي شوند . اين گياه براي رويش به خاك خاصي نياز ندارد و تقريبا در هر نوع خاكي به خوبي رشد مي كند . هواي گرم وخاكهاي با بافت متوسط ( خاك شني – رسي ) كه حاوي تركيبات كلسيم باشند براي كشت اين گياه مناسب و خاكهاي شني بسيار نرم ( ماسه بادي) و فقير از مواد غذايي ، زمين هاي گود و مناطق سرد با رطوبت فراوان از عوامل محدود كننده رشد اين گياه است .

*تاريخ و فواصل كاشت :

  به دليل اينكه كشت به صورت ديم مد نظر مي باشد بنابر اين توصيه مي گردد كه بذور ابتدا  در خزانه كشت شده و سپس به زمين اصلي منتقل گردد .زمان مناسب براي كشت در خزانه هواي آزاد ، بهار ( بين ماههاي فروردين و ارديبهشت ) مي باشد .بذور در خزانه هواي آزاد روي رديف با فاصله بين رديف 20-15 سانتي متر و فاصطه روي رديف 5 سانتي متر، كشت مي شوند.

براي هر هكتار زمين به 300-250 متر مربع خزانه و 2- 5/1 كيلوگرم  بذر با كيفيت مطلوب نياز مي باشد . با آبياري منظم سطح خزانه و وجين علفهاي هرز ، نشاء ها ي 25-20 سانتي متري را در فصل پاييز به زمين اصلي منتقل مي كنند . عمل انتقال در مساحت هاي كوچك با دست و در مقياس وسيع به وسيله ماشين نشاء كار صورت مي گيرد .فاصله بين رديف 70 و روي رديف 50-40 سانتي متر براي كشت نشاء  مناسب مي باشد مي باشد .

* برداشت محصول :

يك سال بعد از كشت مي توان محصول را برداشت كرد . در سال سه دوره برداشت در كشورمان وجود دارد .اولين برداشت فبل از گلدهي و اوايل خرداد انجام مي گيرد . پيكر رويشي گياه را در سطوح كم  به وسيله داس و در مقياس وسيع با ماشين  از حد  فاصل بين قسمت چوبي شده و قسمت سبز ساقه برداشت مي كنند . دومين و سومين برداشت به ترتيب در تابستان ( اوايل مردا د) و پاييز ( مهر ) انجام مي گيرد .هنگام سومين برداشت بايد توجه داشت گياهان از نواحي تحتاني و نزديك به سطح زمين برداشت شوند ، تا گياه در زمستان دچار سرمازدگي نشود .بهترين زمان براي برداشت محصول هنگام ظهر مي باشد .