كسانى كه زياد عصبانى هستند.
بچه هايى كه كمتر از چهارده سال دارند. براى بچه ها قهوه مخصوصى تهيه كرده اند كه كافئين ندارد و در نتيجه قلب را خسته نمى كند ولى چون براى بى كافئين كردن قهوه طريقه خاصى به كار مى برند و مواد شيميايى به قهوه مى زنند هممان قهوه بى كافئين هم براى بعضى از اشخاص كه داراى اختلال هاضمه هستند زيان آور است .
بطور كلى وقتى سن ما از چهل سالگى گذشت بايد در مصرف قهوه احتياط كنيم و حتى الامكان بيش از دو فنجان در شبانه روز ننوشيم .
بايد دانست هضم شير و قهوه ديرتر از قهوه خالص انجام مى گيرد علت آن است كه شير و قهوه در وقت معينى در معده نمى مانند و هر كدام عصير معدى خاصى براى هضم خود مى طلبند.
روشى كه در بلژيك و سويس براى اختلال شير و قهوه معمول است مطلوب نيست زيرا مخلوط شير و قهوه براى كسانى كه اختلال هاضمه از نظر كبد يا معده يا روده دارند عوارض ناگوارى در بر دارد.
اگر ناشتا باشيم و قهوه بخوريم ، قهوه اشتهاى ما را به غذا از بين مى برد و باعث زيادى ادرار مى شود و گاهى هم باعث درد كيسه مثانه مى گردد.
قهوه مصنوعى كه از جو و كاسنى بو داده درست مى شود، ضررى ندارد و علاوه بر آن داراى خاصيت ادرار آور مى باشد و هضم و تحليل آن هم آسان است .
چه قهوه اى بايد انتخاب كرد؟
بعضيها دانه قهوه را زياد بو مى دهند و به صورتزغال در مى آورند و از آن قهوه سياه تهيه مى كنند. متخصصين قلب عقيده دارند قهوه اى كهزياد بو داده شود كافئين آن از بين مى رود و هضم وتحليل آن مشكلتر از قهوه اى است كه كم برشته شده باشد. بعضى از قهوه فروشانممكن است دانه قهوه را با شكر يا ملاس و يا پارافين بو داده باشند كه از نظر بهداشتىخوب نيست . هنگام خريد قهوه بهترين آن را انتخاب كنيد و حتى الامكان خودتان قهوه سبز رابخريد و بو بدهيد و وقتى خواستيد مصرف نماييد آسيا كنيد. جديدا آسياهاى برقىمخصوص قهوه به بازار آمده است كه انجام اين كار را خيلى آسان مى كند. چگونه قهوه رابايد حفظ كنيد؟ دانه هاى قهوه سبز كه برشته نشده است اگر دور از رطوبت باشدمدتى طولانى حفظ مى شود و هر قدر بماند و كهنه شود عطر و طعم آن بهتر مى شود.ولى قهوه بوداده بر عكس مدت زيادى نمى ماند و اگر ماند عطر آن كم و طعم آن عوض مىشود و ممكن است كپك بزند. پس بايد دانه هاى بوداده قهوه را در جعبه هاى محكمى دور ازرطوبت حفظ كنيد و وقتى مى خواهيد مصرف كنيد آن را آسيا كنيد تا عطر و طعم اصلى خودرا حفظ كند.
چگونه بايد قهوه را تهيه كرد؟
طريقه هاى مختلفى براى تهيه قهوه وجود دارد:
يكى اين است كه قهوه ساييده را كه خيلى نرم است در آبى كه مى جوشد بريزند. اين طريقه معروف به قهوه ترك است و گرد قهوه در ته فنجان مى ماند.
طريقه ديگر كه معروف به قهوه فرانسوى است اين است : آب جوش را روى گرد قهوه كه زياد نرم نيست بريزيد. آب جوش مواد رنگى و معطر قهوه را در خود حل مى كند. به اين طريقه ((قهوه صاف شده )) هم مى گويند كه در بيشتر كافه ها معمول است .
در انواع و اقسام وسايل قهوه جوش برقى و غير برقى كه به نام ((پركولاتور))معروف است عناصر موثر قهوه به وسيله بخار آب جمع مى شود و به اين وسيله فشرده قهوه با كمترين مقدار آب به دست مى آيد كه حداكثر مواد معطر قهوه را در خود جمع كرده است و اين طريقه ايتاليايى است كه با مقدار كمى قهوه به كمك بخار آب شيره و عصاره آن گرفته مى شود. براى اينكه عطر قهوه محفوظ بماند هيچوقت آن را زياد نجوشانيد زيرا اسانسهاى معطر كه به قهوه عطر مى دهد بى اندازه فرار است و با جوشيدن از بين مى رود. اگر خواستيد قهوه را گرم كنيد آن را در ((بن مارى )) گرم كنيد تا طعم آن محفوظ بماند.
مصارف دارويى قهوه
در قديم قهوه بو داده را براى پوشاندن بو، طعم و تلخى بعضى از داروها مثل روغن كبد ماهى ، سولفات دوكنين ، سولفات دومنيزى وسنا مصرف مى كردند.
همچنين قهوه را براى رفع خواب آلودگى ، معالجه مسموميت در اثر مواد مخدر، درد ميگرن و نورالژى به كار مى برند. قهوه سبز را هم مثل دواى تب بر به مصرف مى رساندند.

قهوه در ایران:

قهوه ی ترک.

قهوه در در زمان صفویه جای خود را در میان نوشیدنی‌های روزانه ایرانیها باز کرد و نمونه‌ای است از ورود ایران به شبکه اقتصادی جهانی آن دوران. تا قرن نوزدهم که چای به نوشیدنی غالب مردم تبدیل شد، همچنان این ماده سیاه و تلخ بسته به منطقه جغرافیایی و طبقه اجتماعی دوستداران خود را داشت. امروزه نوشیدن انواع قهوه از جمله قهوه فرانسه، اسپرسو، کاپوچینو و قهوه فوری و شیرقهوه طرفداران زیادی پیدا کرده. البته قهوه ترک بخاطر محبوبیت میان ایرانیان ارمنی از گذشته در میان مردم رایج بوده و بواسطه فال قهوه جایگاه خاص خود را داشته. امروز می‌توانید در تمام کافی‌شاپ‌ها و قهوه‌سراها به راحتی این نوشیدنی نشاط‌آور را پیدا کنید. انواع گلاسه‌ها از نوشیدنی‌های مورد علاقه مردم هستند.

قهوه از قرن نهم در ایران نوشیده می‌شد. صوفی‌ها با کمک نوشیدن قهوه می‌توانستند خود را برای انجام مراسم مذهبی بیدار نگه دارند.

در دوران صفوی بود که قهوه خانه‌ها بعنوان مکانهایی برای تجمع شاعران و هنرمندان در ایران رواج پیدا کرد.

در سال ۱۶۶۴ کاشف الدین یک داروشناس صفوی، یک رساله در مورد ارزشها و خصوصیات قهوه به شاه عباس دوم تقدیم کرد.

تاریخ فرهنگ نوشیدن چای در ایران تنها از انتهای قرن پانزدهم شروع شد. از آنجایی که کشورهای تولید کنند قهوه مسافت زیادی تا ایران داشتند، حمل و نقل قهوه به ایران مشکلات بسیار داشت.ولی نزدیکی تولید کننده‌های عمده چای نظیر چین به جاده اصلی تجارت آن زمان یعنی جادهٔ ابریشم سبب شد که تجارت و حمل و نقل چای به سهولت بیشتری در ایران صورت بگیرد