1- توت فیلجه.

توت فیلجه در واقع توتی است که از درخت اولیه توت که هنوز ÷یوند نخورده است بدست می آید این توت معمولا کوچک و به تعداد زیاد بر شاخه ها وجود دارد ولی مزه ی آن چندان خوشمزه و مورد پسند نمی باشد و بیشترین استفاده آن برای دام است. برگ درختان توت فیلجه برای استفاده احشام و نوغانداری مورد استفاده قرار می گیرد.

- توت معمولی این نوع توت که با نام خاصی نامیده نمی شود و بیشترین توصعه را دربین درختان توت منطقه دارد دارای توت هایی معمولا دراز و خوشمزه است . به نظر می رسد این نوع توت ویزگی های آن از جهات مختلف متعادل است و به همین خاطر بیشتر از بقیه مورد توجه قرار گرفته است . جدای از خوردن این نوع توت با جمع آوری و خشک کردن آن به عنوان غذای احشام مورد استفاده قرار می گیرد.

2- توت بیرجندی این نوع توت که پیوند آن برای اولین بار حدود 50 سال پیش از مدرسه علمیه بیرجند به گز منتقل شده است و به همین دلیل توت بیرجندی نامیده می شود بسیار شیرین است و نسبت به دیگر توت ها پیش رس است و اولین توتی است که می رسد . توت بسیار خوشمزه و بر شاخه ها محکم چسبیده است . کشته این توت ها بسیار خوشمزه و متمایز می باشد . این توت گاهی بنام توت مشهدی هم شناخته می شود.

- توت سیه بلگ (سیَبلگ) این نوع توت کوچک و شیرین است بطوری که در صورتی که کامل رسیده باشد اغلب افراد بیش از چند دانه آن را نمی توانند بخورند برای اینکه بدلیل شیرینی زیاد دل را می زند.معمولا این نوع درختان از لحاظ بار آوری مقدار کمتری محصول می دهند و برگ ها از انواع دیگر توت کوچکتر است.

-توت بخارایی. این نوع توت میزان خوشمزگی آن نسبت به توت های دیگر کمتر است ولی میزان بار آوری آن بالا است. دانه های توت کمتر دراز هستند و بیشتر به کگردی نزدیک هستند . توت بخارایی که توت خراشادی هم نامیده می شود معمولا توتی پی رس است و زمانیکه اغلب انواع توت تمام شده است هنوز می توان بر درختان توت بخارایی توت را پیدا کرد. درختان این نوع توت هم نسبت به انواع دیگر کوچکتر هستند.